مؤثر قرار داده است . به چند نمونه ذيل توجه كنيد ؟ براى اين كه به درك معارف الهى نايل شويم به كلام الهى كه در قالب الفاظ عرب بيان شده ، توسّل مىجوئيم . آيا كسى گفته است كه توسّل به الفاظ عرب براى فهم دستورات الهى شرك است ؟ ! هرگز ، زيرا چنين گفته‌اى طرد سنّت الهى است ، كه خود گناه كبيره است . و علاوه بر اين ، مردم راه ديگرى براى فهم خواست خدا ندارند . زيرا وحى الهى در زبان عرب تجسّم پيدا كرده است . براى رفع تشنگى توسّل به آب مىجوئيم و با زبان حال مىگوئيم : خدايا با آشاميدن آب مرا سيراب كن ، آيا مىتوان اين نوع توسّل را شرك دانست ؟ و اعتراض كنيم كه چرا براى سيراب شدن به آب توسّل جستى ، بايد از خدا مىخواستى كه بدون آشاميدن آب تو را سيراب كند ؟ ! هرگز چنين توسّلى شرك نيست . زيرا خداوند متعال اثر سيرآب شدن را در آشاميدن آب سرد و گوارا قرار داده است . براى عالم شدن در يكى از علوم ، متوسّل به استاد مىشويم و مىگوئيم : خدايا با فراگيرى علم از اين استاد مرا عالم گردان ، آيا چنين دعايى شرك است . اين سنّت الهى است كه انسان متولّد مىشود و چيزى نمىداند ، و خداوند